Αθήνα | Ιστορία νο1Περπατώντας μαζί

Ήμουνα φοιτητής πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο της Δαμασκού όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στη Σύρια. Αποφάσισα να φύγω διότι υπήρχαν δυο επιλογές για έμενα. Είτε να ακολουθήσω τη στρατιωτική θητεία και επόμενος να σκοτώσω κάποιους η κάποιοι θα με σκότωναν. Επομένως η μόνη εναλλακτική ήταν να φύγω από την χώρα. Ήρθα στην Ελλάδα παρόλο που ήξερα ότι τα σύνορα είχαν κλείσει. Έφτασα στις 8 Μαρτίου 2016, που είναι πριν την συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας, έμεινα στη Μυτιλήνη πέντε μέρες, σε αυτό το άθλιο καμπ της Μόριας, πήρα τα χαρτιά μου και μετά έβγαλα εισιτήριο για τον Πειραιά. Όταν έφτασα στο Πειραιά μας βάλανε όλο το κόσμο από το καράβι σε 7 λεωφορεία και μας μετέφεραν σε ένα καμπ, πρώην στρατιωτικό στρατόπεδο, πολύ μακριά, περίπου 7 ώρες από την Αθήνα. Όλοι όσοι ήμασταν στα λεωφορεία όταν είδαμε το καμπ ότι είναι στη μέση του πουθενά, αποφασίσαμε από κοινού να μην βγούμε και να μην μείνουμε σε αυτό το μέρος που μας μετέφεραν. Τελικά μετά από μερικές διαπραγματεύσεις μας πήγαν πίσω στον Πειραιά. Εκεί έμεινα σε μια μικρή σκηνή μέσα στο λιμάνι του Πειραιά, για περίπου ένα μήνα. Έπειτα άκουσα από ένα φίλο για το City Plaza, ότι είναι μια νέα κατάληψη που άνοιξε για να φιλοξενήσει μετανάστες. Ήρθα λοιπόν στο City Plaza και πρόσφερα τη βοήθειά μου ως μεταφραστής. Ουσιαστικά είμαι στο City Plaza από τις πρώτες μέρες που άνοιξε. Μου άρεσε πολύ η ιδέα και συμμετείχα πολύ ενεργά.

Στο City Plaza έμεινα για περίπου ένα χρόνο. Απέκτησα μεγάλη εμπειρία, ήταν πάρα πολύ βοηθητικό, καθώς το κτίριο της κατάληψης βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, σε αυτή τη γειτονιά που η ατμόσφαιρά της είναι μοναδική. Είναι πολύ καλύτερα από όσα ακούμε για τα κρατικά καμπς, αλλά επίσης και από άλλα μέρη που διαχειρίζονται διάφορες μκο. Κάθε μέρα που περνούσε στο City Plaza όλοι μας μαθαίναμε κάτι καινούργιο. Αρχικά μάθαμε πως να επικοινωνούμε μεταξύ μας και πως να διαχειριζόμαστε μια τόσο μεγάλη κατάληψη. Μάθαμε λοιπόν πως να αυτοοργανωνόμαστε, φτιάχνοντας μικρές ομάδες, ομάδες μετάφρασης, ομάδες υποδοχής, ομάδες μαγειρέματος, ομάδες καθαριότητας. Και έπειτα όλες αυτές είχαν συνελεύσεις για το πως θα αυτοδιαχειριστούν τις αρμοδιότητες που αναλάμβαναν. Εγώ συμμετείχα σε πολλές από αυτές τις ομάδες, καθώς ως μεταφραστής ήμουνα χρήσιμος στο να βοηθάω να επικοινωνούν τα διαφορετικά μέλη των ομάδων. Στο City Plaza μένουν Αφγανοί, Κούρδοι, Σύριοι, Πακιστανοί, κόσμος από πολλές και διαφορετικές χώρες και το ζήτημα της μετάφρασης είναι εξαιρετικά κρίσιμο. Πιστεύω ότι η ιδέα της αυτοοργάνωσης είναι μοναδική. Φυσικά παντού υπάρχουν προβλήματα και ζητήματα που απαιτούν επίλυση και χωράει βελτίωση. Αλλά η συμμετοχή και η βοήθεια, η υποστήριξη και αλληλεγγύη που δεχτήκαμε όλο αυτό το διάστημα στο City Plaza είναι μοναδική. Τόσο από Έλληνες όσο και από ανθρώπους από πολλές χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο. Το κυριότερο βέβαια είναι η ίδια η ενέργεια και η προσπάθεια να στηθεί και να συντηρηθεί αυτός ο χώρος από τους ίδιους τους κατοίκους του, τους πρόσφυγες, που ακόμα και χωρίς να γνωρίζουν κάποια άλλη γλώσσα εκτός από τη μητρική τους συμμετείχαν και πρόσφεραν την δύναμη και την ενέργειά τους. Για παράδειγμα κάποιοι είπαν ότι εμείς μπορούμε να μαγειρεύουμε 3-4 φορές την εβδομάδα. Εδώ μαγειρεύουμε κάθε μέρα για 400 άτομα, πράγμα που είναι πολύ μεγάλη ευθύνη, βγαίνεις από την κουζίνα εξοντωμένος, αλλά την παίρνεις αυτή την ευθύνη διότι βλέπεις Έλληνες και διεθνείς αλληλέγγυους που προσφέρουν την βοήθειά τους, χωρίς να ζητούνε τίποτα. Κάποιοι έχουν έρθει από τη Γερμανία, κάποιοι από τη Γαλλία, από πολλές χώρες, πλήρωσαν τα εισιτήριά τους, ήρθαν εδώ για να ζήσουν μαζί μας, απλώς για να βοηθήσουν, για να διδάξουν τις γλώσσες τους καθώς είναι χρήσιμες για τους πρόσφυγες που πρόκειται να μετεγκατασταθούν στην Αγγλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία. Έτσι υπάρχει μια ομάδα δασκάλων που δίνουν μαθήματα κάθε μέρα, ελεύθερα στον καθένα, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, πράγμα που είναι πολύ καλό.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλο μέρος σαν το City Plaza. Δεν είναι απλώς το καλύτερο, είναι το καλύτερο των καλύτερων. Και ο λόγος είναι η αυτοοργάνωση. Δεν έχεις πολλά πράγματα, αλλά αυτά που έχεις είναι δικά σου, εσύ τα διαχειρίζεσαι και τα νιώθεις δικά σου. Δε μιλάω απλώς για τους ανθρώπους, μιλάω για την προσπάθεια που έχει δώσει ο καθένας εδώ μέσα, διότι χωρίς την προσπάθεια όλων δεν θα υπήρχε αυτός ο χώρος. Υπάρχουν περισσότερα από 100 δωμάτια που θέλουν φροντίδα, υπάρχει η κουζίνα, οι διαδικασίες εκπαίδευσης, τόσες πολλές διαφορετικές κουλτούρες που αλληλοαναμιγνύονται διαρκώς, και φυσικά δουλειές όπως ο χώρος της υποδοχής ο οποίος είναι ανοιχτός περίπου 18 ώρες και η περιφρούρηση 24 ώρες. Συγκεκριμένα η περιφρούρηση δεν είναι μόνο για την ασφάλεια και προστασία του κτιρίου αλλά για οτιδήποτε μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια τη νύχτας. Κάποιος μπορεί να χρειαστεί ασθενοφόρο, να πάει στο νοσοκομείο, υπάρχουν πάντα άνθρωποι που είναι ξύπνιοι για σένα.

Πιστεύω βαθιά ότι ο λόγος για τον οποίο έχει γίνει τόσο αγαπητό και μέσα στις καρδιές όλων μας το City Plaza είναι ακριβώς επειδή δεν υπάρχει ιδιοκτησία σε αυτό το μέρος, επειδή δεν υπάρχει κάποιο αφεντικό που να μας διατάζει, αλλά αντιθέτως όλοι μας γίναμε υπεύθυνοι για αυτό το κτίριο και ως εκ τούτου το έχουμε νιώσει με έναν προσωπικό και κυρίως συλλογικό τρόπο δικό μας. Εδώ μέσα νιώσαμε τι σημαίνει μοίρασμα και κοινή ευθύνη. Εάν προέκυπτε ένα πρόβλημα τότε αμέσως κάνουμε μια συλλογική συζήτηση όλοι μαζί. Θέτουμε τα ζητήματα που προκύπτουν πάνω στο τραπέζι και ακούμε με υπομονή την άποψη όλων και τότε η απόφαση γεννιέται από μόνη της, διότι οι άνθρωποι μιλάνε με λογικό τρόπο καθώς ξέρουν ότι ο λόγος του μετράει, ότι τους σέβονται και δε θα επικρατήσει η άποψη κάποιων λίγων αλλά μέσα από τη συναίνεση θα συμφωνήσουμε στο τέλος όλοι μαζί σε μια κοινά αποδεκτή απόφαση. Υπάρχουν κάποιες αρχές, λχ. όταν δυο άτομα μαλώνουν τότε και τα δυο άτομα θα πρέπει να φύγουν από το κτίριο την ίδια ακριβώς στιγμή, εάν μαλώνουν τη νύχτα θα φύγουν και οι δυο τη νύχτα. Αυτό το μέρος είναι για να προάγει το διάλογο και όχι τον τσακωμό. Φυσικά ο καθένας μπορεί να έχει τις απόψεις και τα επιχειρήματά του αλλά δεν επιτρέπεται να τσακωνόμαστε ή να ασκούμε σωματική βία. Επομένως η πρώτη αρχή είναι «όχι βια». Και μιλάμε για όλες τις μορφές βίας. Εάν υπάρξει καταγγελία για βια ανάμεσα σε ένα ζευγάρι ή για ενδοοικογενειακή βια δεν γίνεται αποδεκτή. Επίσης δεν επιτρέπεται το αλκοόλ επειδή αφενός σεβόμαστε τους θρησκευόμενους ανθρώπους που ζούνε εδώ και αφετέρου για να μειώσουμε τις πιθανότητες τσακωμών, μπορείς εάν θες να βγεις έξω υπάρχουν τόσα μπαρς και πιες ότι θες. Επιπλέον τα παιδιά δεν επιτρέπεται να βγούνε έξω από την πόρτα του City Plaza χωρίς τους γονείς τους. Ο λόγος είναι ότι χρειάζονται κάποιον μαζί τους για να διασχίσουν το δρόμο. Αυτοί είναι βασικοί κανόνες λειτουργίας και σεβασμού. Αυτοί οι κανόνες κάνουν την κοινότητα του City Plaza να γίνεται καλύτερη και επιμένουν σε αυτούς τους κανόνες.